← Concepten

Tokenontdekking

"Token discovery" is de manier waarop de SDK uitvindt wat er vertaald moet worden — automatisch, op basis van hoe je je UI schrijft. Er zijn vier bouwstenen, elk voor een andere vorm van content.

t() — een inline string

Het werkpaard. Roep het aan met de brontekst en je krijgt de vertaling voor de huidige taalregio terug (of de brontekst zelf als die taalregio nog niet gereed is). De optionele categorie groepeert samenhangende zinnen en wordt als context meegegeven aan de machinevertaler; params vullen de {placeholders} in.

const t = useT();

// t(phrase, category?, params?)
t('Hello, {name}!', 'Greetings', { name });

<Translate> — een contentblok

Omhul een stuk markup en de SDK splitst het op in tokens als een contentblok — elk tekstknooppunt wordt een frase — en vertaalt het hele blok opnieuw bij elke wijziging van de taalregio. Het blok heeft een stabiele id die is afgeleid van de inhoud en de categorie, zodat hetzelfde blok bij elke render en elke herlaad wordt herkend.

<Translate category="Home">
  <p>Welcome to our store. Browse the catalog in your language.</p>
</Translate>

<Phrase> — één zin, met opmaak

Wanneer een zin inline markup of interpolatie bevat, behoudt <Phrase> die als één enkele vertaalbare eenheid — zodat "Hoi Sarah, je hebt 3 items" als één natuurlijke zin wordt vertaald in plaats van in losse fragmenten. Het ondersteunt params en meervoudsvormen.

<Phrase category="Cart" params={{ name: 'Sarah', count: 3 }}>
  Hi %name%, you have %count% items in your cart.
</Phrase>

<DontTranslate> — laat het met rust

Merknamen, code, identifiers, adressen — markeer een gebied dat nooit vertaald mag worden. Het wordt weergegeven als translate="no" en wordt door de detectie volledig overgeslagen.

<p>Welcome! <DontTranslate>This sentence always stays in English.</DontTranslate> Thanks for visiting!</p>