← Nauka

Szybki start: projekt i klucze

Każdy plac zabaw na tej stronie działa na wspólnym projekcie demonstracyjnym, więc możesz wszystko przetestować bez konta. Aby przetłumaczyć własną aplikację, potrzebujesz trzech rzeczy z panelu Langsys: projektu, klucza do zapisu i klucza tylko do odczytu. Dwie minuty, jednorazowo.

Obejrzyj · 4:13 Pierwsze kroki, od początku do końca

Konfiguracja

  1. Zaloguj się na app.langsys.dev — jeśli nie masz konta, utwórz je.
  2. Utwórz projekt. Wybierz język bazowy (język, w którym napisane są Twoje frazy źródłowe) oraz języki docelowe, na które chcesz mieć tłumaczenia. Skopiuj identyfikator projektu.
  3. Wygeneruj dwa klucze API dla projektu: jeden klucz do zapisu i jeden klucz tylko do odczytu. Ten podział to cały model bezpieczeństwa — wyjaśnia to sekcja Klucze i środowiska.
  4. Dodaj je do swojego środowiska i zainstaluj SDK dla swojego stosu. Podczas pracy używaj klucza z prawem zapisu, aby nowe frazy były rejestrowane i automatycznie tłumaczone maszynowo; wdrażaj z kluczem tylko do odczytu.
Aplikacje frontendowe (przeglądarkowe)
# .env.local — development (Vite-style names; adjust the prefix to your bundler)
VITE_LANGSYS_PROJECT_ID=your-project-id
VITE_LANGSYS_API_KEY=write-key       # discovers + registers new phrases

# production
VITE_LANGSYS_PROJECT_ID=your-project-id
VITE_LANGSYS_API_KEY=read-only-key   # only fetches — safe to ship in the browser
Aplikacje backendowe (renderowane po stronie serwera)
# .env (Laravel, or your PHP app's environment)
LANGSYS_PROJECT_ID=your-project-id
LANGSYS_API_KEY=write-key            # server-side, so the write key can stay —
                                     # switch to read-only anywhere that must not
                                     # register phrases (e.g. a public sandbox)

Który klucz gdzie użyć? Przeglądarka dostaje wyłącznie klucz tylko do odczytu — może pobierać tłumaczenia i nic poza tym, więc bezpiecznie trafia do publicznego pakietu. Klucz do zapisu rejestruje nowe frazy, dlatego jego miejsce jest wyłącznie w środowisku deweloperskim i na serwerach.

Następnie wybierz swój SDK

Każda strona SDK zaczyna się od sekcji Instalacja i zakłada dokładnie taką konfigurację — identyfikator projektu i klucz w zmiennych środowiskowych:

Dopiero poznajesz założenia, na których to się opiera? Zacznij od Konceptów — fraza jako klucz, wykrywanie tokenów i magazyn ustawień regionalnych — a potem wróć tutaj.

Szukaj w dokumentacji i Centrum nauki